Πενήντα δύο χρόνια μετά τον ηρωικό θάνατό του στην Κύπρο και δώδεκα χρόνια μετά την πρώτη επίσημη πρωτοβουλία για την ανέγερση της προτομής του, ο Γεώργιος Β. Δάβαρης αποκτά επιτέλους τη θέση που του αξίζει στον δημόσιο χώρο της γενέτειράς του, του Κορωπίου.
Το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026, ανήμερα της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου και της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Δήμος Κρωπίας διοργανώνει την τελετή αποκαλυπτηρίων της προτομής του Κορωπιώτη αεροπόρου, ο οποίος έχασε τη ζωή του στις 22 Ιουλίου 1974, συμμετέχοντας σε μία από τις πλέον δραματικές αποστολές της σύγχρονης ελληνικής στρατιωτικής ιστορίας.
Πρόκειται για μια εκδήλωση με ιδιαίτερο ιστορικό και ανθρώπινο βάρος, καθώς σηματοδοτεί την ολοκλήρωση μιας προσπάθειας που ξεκίνησε από την τοπική κοινωνία και χρειάστηκε περισσότερο από μία δεκαετία για να φτάσει στην υλοποίησή της.
Η πρωτοβουλία μιας Κορωπιώτισσας που έγινε πραγματικότητα
Η ιστορία πίσω από την προτομή του Γεωργίου Δάβαρη είχε παρουσιαστεί αναλυτικά από το notioanatolika.gr στις 22 Ιουλίου 2025, ακριβώς 51 χρόνια μετά τον θάνατό του.
Στο δημοσίευμα αναδεικνυόταν ο καθοριστικός ρόλος της Βαρβάρας Γκιόκα, μιας δραστήριας Κορωπιώτισσας που ανέλαβε να μετατρέψει την ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης σε συγκεκριμένη πρωτοβουλία.
Η προσπάθειά της είχε ξεκινήσει το 2014, όταν κατέθεσε επίσημο αίτημα στον Δήμο Κρωπίας για την ανέγερση προτομής του πεσόντος αεροπόρου. Το αίτημα εγκρίθηκε ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο, αν και η πορεία μέχρι την πραγματοποίησή του αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρονοβόρα.
Η Βαρβάρα Γκιόκα δεν ήταν, άλλωστε, άσχετη με την ιστορία του Δάβαρη. Ο πατέρας της, Σωτήρης Γκιόκας, υπήρξε συμμαθητής και συνάδελφος του αεροπόρου και ήταν εκείνος που είχε πρωτοστατήσει, τη δεκαετία του 1990, στην ονοματοδοσία της οδού όπου βρίσκεται το πατρικό σπίτι του ήρωα.
Εκεί, στην οδό Γεωργίου Δάβαρη, λειτουργεί σήμερα το οδοντιατρείο του γιου του, Βασίλη, διατηρώντας ζωντανή μια οικογενειακή και ιστορική σύνδεση με την πόλη.
Ωστόσο, για τη Βαρβάρα Γκιόκα, η ονοματοδοσία ενός δρόμου δεν αρκούσε. Όπως είχε επισημάνει στο προηγούμενο δημοσίευμα, η μνήμη του ανθρώπου αυτού άξιζε κάτι περισσότερο.
Μετά την έγκριση του αιτήματος, ανέλαβε τις περαιτέρω ενέργειες και ήρθε σε επαφή με τον γλύπτη Ιωάννη Μπάρδη, ο οποίος προχώρησε στη δημιουργία της προτομής.
Το έργο είχε ήδη ολοκληρωθεί όταν, τον Ιούλιο του 2025, το notioanatolika.gr ανέδειξε την υπόθεση, επισημαίνοντας ότι η προτομή παρέμενε φυλαγμένη, περιμένοντας την οριστική τοποθέτησή της. Πλέον, η αναμονή φτάνει στο τέλος της.
Η τραγωδία του «ΝΙΚΗ 4» και οι 31 νεκροί
Ο Γεώργιος Β. Δάβαρης γεννήθηκε το 1941 στο Κορωπί και υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία. Τον Ιούλιο του 1974, σε ηλικία μόλις 33 ετών, συμμετείχε ως μέλος πληρώματος μεταγωγικού αεροσκάφους Noratlas της 354ης Μοίρας Τακτικών Μεταφορών στην επιχείρηση «ΝΙΚΗ».
Η επιχείρηση οργανώθηκε τη νύχτα της 21ης προς την 22α Ιουλίου 1974, με σκοπό την αεροπορική μεταφορά Ελλήνων καταδρομέων στην Κύπρο, προκειμένου να ενισχυθεί η άμυνα του νησιού απέναντι στην τουρκική εισβολή.
Επρόκειτο για μια εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή, η οποία πραγματοποιήθηκε υπό δραματικές συνθήκες, με τα μεταγωγικά αεροσκάφη να επιχειρούν νυχτερινή πτήση προς το αεροδρόμιο της Λευκωσίας.
Το αεροσκάφος με την κωδική ονομασία «ΝΙΚΗ 4», στο οποίο επέβαινε ο Δάβαρης, βρέθηκε αντιμέτωπο με μια τραγική εξέλιξη. Κατά την προσέγγισή του στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, τις πρώτες πρωινές ώρες της 22ας Ιουλίου, δέχθηκε φίλια αντιαεροπορικά πυρά από τις δυνάμεις που υπερασπίζονταν την περιοχή, καθώς δεν είχε εξασφαλιστεί η απαιτούμενη αναγνώριση του αεροσκάφους.
Το Noratlas καταρρίφθηκε, παρασύροντας στον θάνατο και τα τέσσερα μέλη του πληρώματος της Πολεμικής Αεροπορίας και 27 καταδρομείς της Α΄ Μοίρας Καταδρομών.
Συνολικά 31 Έλληνες στρατιωτικοί έχασαν τη ζωή τους σε μια αποστολή που έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για την αυτοθυσία των συμμετεχόντων, αλλά και για την τραγικότητα των συνθηκών υπό τις οποίες εξελίχθηκε. Ανάμεσά τους ήταν και ο Γεώργιος Δάβαρης, ένας νέος άνθρωπος από το Κορωπί, ο οποίος δεν επέστρεψε ποτέ στην οικογένειά του.
Μια οφειλή προς την οικογένεια και τις επόμενες γενιές
Η ανέγερση της προτομής αποκτά ξεχωριστή σημασία και για την οικογένεια του πεσόντος αεροπόρου.
Η σύζυγός του Ελένη, τα παιδιά του Βασίλης και Άννα, αλλά και τα εγγόνια που δεν πρόλαβε να γνωρίσει, αποτελούν τα πρόσωπα στα οποία είχε αναφερθεί με ιδιαίτερη συγκίνηση η Βαρβάρα Γκιόκα, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους επέμεινε στην υλοποίηση της πρωτοβουλίας.
Η τοποθέτηση της προτομής σε έναν δημόσιο χώρο, δίπλα σε σχολικές εγκαταστάσεις, προσδίδει στην εκδήλωση και έναν ουσιαστικό εκπαιδευτικό συμβολισμό.
Οι νέες γενιές του Κορωπίου θα έχουν πλέον μπροστά τους ένα σημείο αναφοράς σε έναν συμπατριώτη τους που έχασε τη ζωή του σε μία από τις πλέον κρίσιμες στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας.
Το πρόγραμμα της τελετής του Σαββάτου
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του Δήμου Κρωπίας, οι εκδηλώσεις του Σαββάτου 21 Νοεμβρίου θα ξεκινήσουν στις 10 το πρωί, με δοξολογία στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Κυρίου.
Στις 11:00 θα ακολουθήσει η τελετή των αποκαλυπτηρίων της προτομής του Γεωργίου Β. Δάβαρη στην πλατεία «Ιατρού Κ. Μερκούρη», στον χώρο του 1ου Δημοτικού – Γυμνασίου Κορωπίου, επί της οδού Πτεράρχου Ιωάννη Γκιόκα.
Στην τελετή αναμένεται να παραστούν μέλη της οικογένειας Δάβαρη, καθώς και εκπρόσωποι του προέδρου της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας, του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, του ΓΕΕΘΑ και του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας.
Επίσης, έχουν προσκληθεί εκπρόσωποι της Ιεράς Μητρόπολης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, του Ελληνικού Κοινοβουλίου, πολιτικών κομμάτων, της Περιφέρειας Αττικής, του Δημοτικού Συμβουλίου Κρωπίας, καθώς και οργανώσεων πεσόντων αεροπόρων, αποστράτων και βετεράνων της Κύπρου του 1974.
Στην εκδήλωση θα συμμετάσχουν ακόμη το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού Κορωπίου, το 2ο Σύστημα Προσκόπων Κορωπίου, τοπικοί φορείς και σύλλογοι.
Ιδιαίτερη επισημότητα θα προσδώσουν το τιμητικό άγημα και η Μουσική της Πολεμικής Αεροπορίας, που θα πλαισιώσουν την τελετή.
Η ιστορική μνήμη βρίσκει τη θέση της στο Κορωπί
Η εκδήλωση της 21ης Νοεμβρίου δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη τελετή αποκαλυπτηρίων μνημείου. Είναι η κατάληξη μιας μακρόχρονης προσπάθειας, η οποία ξεκίνησε από έναν πολίτη που θέλησε να τιμήσει έναν παλιό συμμαθητή και συνάδελφό του και συνεχίστηκε από την κόρη του, που επέμεινε ώστε η μνήμη να αποκτήσει μόνιμη παρουσία στην πόλη.
Παράλληλα, είναι μια στιγμή κατά την οποία η τοπική κοινωνία, η οικογένεια του πεσόντος και οι Ένοπλες Δυνάμεις συναντώνται για να τιμήσουν έναν άνθρωπο που αποτελεί κομμάτι της ιστορίας του Κορωπίου και της θυσίας των Ελλήνων στρατιωτικών στην Κύπρο.
Και ίσως αυτή να είναι η σημαντικότερη διάσταση των αποκαλυπτηρίων: ότι, έπειτα από 52 χρόνια, ο Γεώργιος Δάβαρης δεν θα υπάρχει μόνο στις οικογενειακές αναμνήσεις, στα στρατιωτικά αρχεία και στο όνομα ενός δρόμου.
Θα έχει πλέον τη δική του θέση στην καθημερινότητα της πόλης που τον γέννησε, υπενθυμίζοντας ότι η ιστορική μνήμη δεν εξαντλείται στις επετείους, αλλά χρειάζεται ανθρώπους που επιμένουν να τη διατηρούν ζωντανή.
Διαβάστε σχετικά: Μνήμη Δάβαρη: Το Κορωπί τιμά τον πεσόντα αεροπόρο με πρωτοβουλία Κορωπιώτισσας
























