Date2

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018 11:11:42

rss

αναζήτηση

makripano

Κ. Κωνσταντάρας*:«Η αυτοδιοίκηση χρειάζεται απλή Λογική και όχι μικροκομματικά παιχνίδια»

Αλλάξτε μέγεθος

 konstantaras

Η κυβέρνηση, καπηλευόμενη το όνομα του διακεκριμένου Αθηναίου πολιτικού, ο οποίος μεταρρύθμισε δημοκρατικά το πολίτευμα στην αρχαία Αθήνα τον 6ο π. Χ. αιώνα, παρουσίασε ένα σχέδιο για την Αυτοδιοίκηση το οποίο ως μόνο σκοπό έχει τον πολιτικό έλεγχό της μέσω του εκλογικού της συστήματος.

Το σχέδιο Κλεισθένης φέρνει ρυθμίσεις οι οποίες δημιουργούν μόνο ερωτηματικά για το ρεαλισμό του, αλλά και βάσιμες αμφισβητήσεις για τη βιωσιμότητα και αποτελεσματικότητά του στην τοπική διακυβέρνηση.

Το βασικότερο -πολιτικά- σημείο του νομοσχεδίου είναι η εφαρμογή «απλής αναλογικής» στο εκλογικό σύστημα των ΟΤΑ. Το ερώτημα που τίθεται σε αυτή τη περίπτωση είναι το εξής: Η συγκεκριμένη αλλαγή συνιστά περισσότερη δημοκρατία ή ακυβερνησία; Η απάντηση είναι εύκολη μιας και υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια.

Η αρχή της ανάλυσης, δεν μπορεί παρά να ξεκινά από το τι εννοούμε δημοκρατία. Προφανώς ακούγεται πολύ ωραίο και δίκαιο το σύστημα της απλής αναλογικής στις εκλογικές αναμετρήσεις για όποιον δεν έχει ασχοληθεί ποτέ ενεργά με την τοπική αυτοδιοίκηση και κυρίως με την τοπική διακυβέρνηση. Εδώ ακριβώς τίθεται ένα τεράστιο αλλά.

Στους περισσότερους δήμους, αυτό το σύστημα απλής αναλογικής, θα επιφέρει ακυβερνησία και τεράστιες δυσκολίες λήψης αποφάσεων σε κρίσιμα ζητήματα, αφού ο «κυβερνών» συνδυασμός πλέον δεν θα έχει και την πλειοψηφία που χρειάζεται προκειμένου να υλοποιήσει το πρόγραμμά του και να κριθεί για αυτό από τους πολίτες.

Βεβαίως, μπορεί να υποστηρίξει κάποιος ότι το προτεινόμενο σύστημα δίνει τη δυνατότητα για ευρύτερες συναινέσεις, κάτι που έχει ανάγκη η χώρα μας. Έχει όμως αποδειχθεί διαχρονικά ότι τις περισσότερες φορές κυριαρχεί ο πολιτικός καιροσκοπισμός από την πραγματικότητα και το κοινό καλό.

Και αυτό το έχει αποδείξει πρώτη η σημερινή κυβέρνηση, όπου ποτέ δε συνεργάστηκε σε οτιδήποτε με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ακόμη και όταν, μέσα στην τεράστια οικονομική κρίση που βιώσαμε, κρινόταν η επιβίωση της χώρας.

Οι δήμοι αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη και οι τοπικές αρχές πρέπει να κρίνονται για την αποτελεσματικότητά τους. Ο κάθε δημότης ενδιαφέρεται για την καθαριότητα, τον ηλεκτροφωτισμό, την ασφάλεια, τις κοινωνικές υπηρεσίες, το πράσινο, τους χώρους άθλησης. Όλα αυτά δηλαδή, που βελτιώνουν την ποιότητα της καθημερινότητάς του, της οικογένειάς του και των παιδιών του.

Τι θα σημαίνει όμως για τους πολίτες η αδυναμία να παίρνονται κρίσιμες αποφάσεις αναπτυξιακού χαρακτήρα, αποφάσεις για να προχωρήσουν έργα κατασκευής και συντήρησης τοπικών υποδομών ή για να εφαρμοστούν αναγκαίες προνοιακές και κοινωνικές παρεμβάσεις;

Εύλογα λοιπόν, αναδεικνύεται το ζήτημα της δυνατότητας να υπάρξουν, μεταξύ των συνδυασμών και των αιρετών, συνεργασίες σε κρίσιμα τοπικά θέματα μιας και με την έλλειψη στιβαρής πλειοψηφίας θα είναι απαραίτητες για τη λήψη αποφάσεων.

Με βάση την προσέγγιση realistic politics (με απλά λόγια πραγματικότητα κι όχι φαντασία) αυτό που θα βιώσουμε θα είναι οι αντιπολιτευτικοί συνδυασμοί να εκμεταλλεύονται την κατάσταση και να μπλοκάρουν τα πάντα, προκειμένου να κριτικάρουν στη συνέχεια ότι η εκάστοτε δημοτική αρχή δεν κάνει τίποτε.

Για να μην αναφέρω και τις πιθανότητες ύποπτων ή βρώμικων πολιτικών deal, όπου εκλεγμένοι σύμβουλοι θα διαπραγματεύονται και θα εξαργυρώνουν την ψήφο τους, με θέσεις και άλλα ανταλλάγματα.

Πλήρης κυριαρχία του πολιτικού καιροσκοπισμού με αποτέλεσμα το απόλυτο μηδέν και την πλήρη ακυβερνησία. Εν τέλει λοιπόν, η ακυβερνησία σίγουρα ΔΕΝ είναι περισσότερη δημοκρατία.

Σε κάθε περίπτωση το πολιτικά κι επιστημονικά ορθό είναι η οποιαδήποτε αλλαγή εκλογικού συστήματος να υπηρετεί την αποτελεσματική διακυβέρνηση. Να γίνει μετά από ουσιαστικό και εξαντλητικό διάλογο με τα θεσμικά όργανα της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης και οι όποιες αλλαγές να ισχύσουν από τις μεθεπόμενες εκλογές κι όχι άμεσα, καθώς έτσι όπως προχωρά η κυβέρνηση δεν υπάρχει καν η δυνατότητα προσαρμογής δίνοντας πλεονέκτημα σε πολιτικούς σαλτιμπάγκους και καιροσκόπους.

Επειδή πιστεύω πως ο πραγματικός στόχος της κυβέρνησης δεν είναι να δώσει παραπάνω αρμοδιότητες στην αυτοδιοίκηση, αλλά στο τέλος να πάρει το υπουργείο Εσωτερικών τον έλεγχο των δήμων, μιας και τα συλλογικά τους όργανα δεν θα μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις, υποστηρίζω τις παρακάτω προτάσεις για μια πραγματικά λειτουργική τοπική αυτοδιοίκηση:

1. Απαγκίστρωση των αυτοδιοικητικών εκλογών από τις εθνικές ή/και τις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο, ώστε να μη μειώνεται η αξία συμμετοχής κι ενασχόλησης με τα τοπικά πολιτικά θέματα.

2. Άμεση ακύρωση οιασδήποτε σκέψης για εφαρμογή αυτού του τύπου «απλής αναλογικής» στους ΟΤΑ.

3. Αλλαγές και μεταρρυθμίσεις για αύξηση τις αυτονομίας της τοπικής αυτοδιοίκησης όπως γίνεται στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Η τοπική αυτοδιοίκηση θα πρέπει να έχει περισσότερες αρμοδιότητες και πόρους, αλλά κυρίως περισσότερες δυνατότητες για λήψεις καίριων αποφάσεων καθώς γνωρίζει πολύ καλύτερα την τοπική κοινωνία από ότι γνωρίζει η κεντρική κρατική διοίκηση. Αυτή πραγματικά θα είναι μια δημοκρατική μεταρρύθμιση.

4. Διεύρυνση του αναπτυξιακού ρόλου της Αυτοδιοίκησης, ώστε οι δήμοι να συμβάλουν αποτελεσματικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, την προσέλκυση επενδύσεων και τη στήριξη της επιχειρηματικότητας σε τοπικό επίπεδο.

* Ο κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντάρας είναι δημοτικός σύμβουλος Κορωπίου, Πολιτικός Επιστήμονας και Συγγραφέας

Σχόλια