Date2

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017 05:23:59

rss

αναζήτηση

makripano

Η απίστευτη σχέση των παλιών Κορωπιωτών με τα κεντρικότερα και πλέον ιστορικά σημεία της Αθήνας!

Αλλάξτε μέγεθος

pr1

Ωραίο μορφωτικό και ψυχαγωγικό περίπατο στην Πλάκα και στο Μοναστηράκι της Αθήνας απόλαυσαν την Κυριακή 29 Οκτωβρίου όσοι συμμετείχαν στην εκδρομή που διοργάνωσε η Συνεργασία για το Περιβάλλον του Κορωπίου, με επικεφαλής τον κ. Νίκο Παυλίδη και την κα Αντιγόνη Διακάκη.

Κάτω από τον ηλιόλουστο ουρανό έγινε ξενάγηση σε ορισμένα ιστορικά μνημεία, όπως στο μνημείο του Λυσικράτη, στα αρχοντικά των Μπενιζέλων και των Λογοθετών και άλλα.

Ξεναγός ήταν η γνωστή αθηναία ξεναγός και συγγραφέας κα Άρτεμις Σκουμπουρδή.

Παράλληλα ο Γιάννης Πρόφης αναφέρθηκε στις σχέσεις μεταξύ παλαιών Κορωπιωτών και Αθηναίων, που μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στα εξής:

Το… πάρκινγκ της οδού Μητροπόλεως

Οι Κορωπιώτες είχαν παλιά εξασφαλίσει χώρο στο κέντρο της Αθήνας για να δένουν τα ζώα που χρησιμοποιούσαν ως μεταφορικά μέσα για να έρθουν στην Αθήνα για διάφορες δουλειές και κυρίως να πουλήσουν τα προϊόντα που μετέφεραν, όπως κρασί, σανό, σύκα, στάχτη κ.λπ.

Ο χώρος αυτός, που ήταν μια συνηθισμένη μάντρα, ίσως μη περιτοιχισμένη σε όλες τις πλευρές της, βρισκόταν δίπλα στη Μητρόπολη, επί της οδού Μητροπόλεως και ακριβώς εκεί που μέχρι πριν από λίγα χρόνια βρισκόταν το υπουργείο Παιδείας και τώρα ένα από τα πλέον πολυτελή ξενοδοχεία της πρωτεύουσας.

Όταν ελευθέρωναν τα ζώα από τα φορτία τους, έδεναν εκεί τα άλογα με τα κάρα, τα μουλάρια και τα γαϊδουράκια τους με το σάγμα (σαμάρι).

Κατόπιν πήγαιναν σε καταστήματα στο Μοναστηράκι, στην Πλάκα και στην οδό Αθηνάς για να ψωνίσουν χρήσιμα πράγματα για το σπίτι και επισκεφτούν ένα σωρό συγγενείς και φίλους που έμεναν στην Αθήνα.

Έτσι ήσαν ήσυχοι ότι τα ζώα τους φυλάσσονταν με ασφάλεια στη μάντρα.

Δεν είναι γνωστό από πότε διέθεταν αυτή τη μάντρα, υποθέτω όμως γύρω στο 1860, που πυκνοκατοικήθηκε η Αθήνα και υπήρχε πρόβλημα ελεύθερων χώρων για τη στάθμευση των ιππήλατων τροχοφόρων και των άλλων ζώων που έφεραν σάγμα (σαμάρι).

Δεν είναι επίσης γνωστό μέχρι πότε η πιο πάνω μάντρα χρησιμοποιούνταν από τους Κορωπιώτες για τον σκοπό αυτό, υποθέτω όμως και πάλι ότι η χρήση αυτή σταμάτησε περί τις αρχές του 20ού αιώνα.

Είναι όμως γνωστό ότι τόσο ο χώρος αυτός όσο και το παρακείμενο εκκλησάκι της Αγίας Δύναμης ανήκαν στη Μονή Πεντέλης.

Η ανταλλαγή της αθηναϊκής μάντρας με το Κίτσι

Η σημερινή παράδοση, που αγνοεί ότι ο χώρος ανήκε στη Μονή Πεντέλης (Δημοσθένης Βασιλείου – Παπακωνσταντίνου, 2017) λέει ότι τη μάντρα την παραχώρησαν οι Αθηναίοι στους Κορωπιώτες με αντάλλαγμα αγροτική έκταση των Κορωπιωτών στο Κίτσι.

Η έκταση στο Κίτσι, εμβαδού 22 στρεμμάτων, βρισκόταν εκεί που τώρα υπάρχουν τα σχολικά συγκροτήματα.

Προσθέτει επίσης ότι η ανταλλαγή αυτή έγινε δια λόγου, χωρίς νόμιμους τίτλους, και για τον λόγο αυτόν οι Κορωπιώτες δεν απέκτησαν ποτέ πραγματική κυριότητα.

Πράγματι αν υπήρχαν νόμιμοι τίτλοι, τότε η κυριότητα της αθηναϊκής μάντρας θα είχε περιέλθει στην Κοινότητα ή στο Δήμο Κορωπίου και τα οφέλη απ’ αυτήν την τεραστίας αξίας ιδιοκτησία θα ήταν για τους Κορωπιώτες πολύ μεγάλα.

Όσον αφορά την έκταση του σημερινού σχολικού συγκροτήματος στο Κίτσι, που οι Κορωπιώτες «είχαν παραχωρήσει στους Αθηναίους», ενώ την είχαν παραχωρήσει, όπως είδαμε, στη Μονή Πεντέλης, δεν διαθέτουμε κάποιο στοιχείο που να πιστοποιεί αυτό.

Εκείνο όμως που είναι γνωστό και βέβαιο είναι ότι προ πολλών δεκαετιών ανήκε στο υπουργείο Γεωργίας, ως δασική έκταση, και η εκμετάλλευσή της είχε ανατεθεί στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κορωπίου.

Πολλοί είναι εκείνοι που θυμούνται ότι ο διευθυντής του σχολείου Σταμάτης Μπέτσης ενοικίαζε την έκταση ίσως από τη 10ετία του 1930 έως τη 10ετία του 1960 σε Κορωπιώτες γεωργούς που καλλιεργούσαν εκεί κριθάρι και βρώμη, χρησιμοποιούσε δε το ενοίκιο προς όφελος του σχολείου.

pr2

Ο Λυσικράτης χορηγός από τη… Χαλιδού Κορωπίου – Παιανίας!

Ο Λυσικράτης ήταν χορηγός στα Διονύσια και μετά τη νίκη του ανήγειρε το μνημείο το έτος 335 – 334 π. Χ. προκειμένου να τοποθετήσει πάνω σε υψηλή βάση το έπαθλο που κέρδισε, το οποίο ήταν ως συνήθως ένας χάλκινος τρίποδας. Το μνημείο είναι σήμερα γνωστό ως Μνημείο του Λυσικράτη ή Φανάρι του Διογένη.

Πάνω στο σώμα της βάσης υπάρχει η εξής επιγραφή: «Λυσικράτης Λυσιθείδου Κικυνεύς εχορήγει».

Απ’ αυτήν πληροφορούμαστε ότι ο Λυσικράτης καταγόταν από την μικρή κώμη της Αττικής Κίκυννα (η Κίκυννα, θηλ.).

Η μικρή αυτή πόλη, σύμφωνα με σύγχρονους αρχαιολόγους, τοποθετείται μεταξύ των αρχαίων Δήμων Σφηττού και Παιανίας, στις υπώρειες του όγκου του κυρίως Υμηττού, όπου η σημερινή τοποθεσία Χαλιδού και υπάγεται εν μέρει στο Δήμο Κορωπίου και εν μέρει στο Δήμο Παιανίας.

Οι κάτοικοι της, όπως και οι κάτοικοι του Σφηττού υπάγονταν στην Ακαμαντίδα φυλή, ενώ οι κάτοικοι της Παιανίας στη Πανδιονίδα.

Παρατηρούμε εδώ ότι το όνομα Λυσικράτης αναφέρεται στην αφιερωτική πλάκα του ναού της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Κορωπί, έτους 1730, όπου στην επάνω άκρη της πλάκας έχει παραμείνει η αρχαία χάραξη των γραμμάτων [ΛΥ]ΣΙΚΡΑΤΗΣΑΝΑΓΥΡ[ΑΣΙΟΣ].

Επομένως στην αρχαία Μεσογαία εκτός από τον Λυσικράτη τον Κικυννέα έχουμε και τον ομώνυμό του από τον Αναγυρούντα, δηλ. τη σημερινή Βάρη.

Ο κ. Γιάννης Πρόφης αναφέρθηκε επίσης και στις σχέσεις των αθηναίων εμπόρων κρασιού (κυρίως ταβερνιάρηδων) και των Κορωπιωτών, καθώς και στην οικογένεια του αθηναίου αγωνιστή του ’21 Γιαννάκη Ν. Κοτζιά και των απογόνων του που εγκαταστάθηκαν στο Κορωπί.

pr3

Σχόλια